14 april 2026

Van pannenkoeken tot relativeren. Lander vertelt zijn verhaal over het leven in een cohousing.

Hoe lang woon je al in een Oak Tree Studio?
Ik woon hier sinds 31 oktober 2022, dus nu ongeveer vier jaar.

Kan je iets meer vertellen over je zorgvraag?
Ja, zeker. Ik heb autisme, en daardoor heb ik nood aan structuur in mijn dagelijks leven. Dat is niet altijd gemakkelijk om zelf te organiseren. Ik krijg hulp bij praktische zaken zoals koken en het plannen van mijn dag.
Daarnaast krijg ik ook familiehulp voor het poetsen, elke vrijdag. Daar ben ik echt heel blij mee.
Ik heb dus wel een zorgvraag, maar ik probeer tegelijk zo zelfstandig mogelijk te blijven.

Hoe ziet een doorsnee dag er voor jou uit?
Mijn dagen zijn vrij gevarieerd. Ik sta op en probeer mijn dag wat structuur te geven. Op donderdag doe ik vrijwilligerswerk in Vosselaar.
Daarnaast speel ik vaak orgel, ga ik soms afval rapen in de stad en probeer ik mijn studio proper te houden. Ik ga ook graag wandelen, zowel in Turnhout als in de natuur.
Ik ga ook werken als attractie bediende in Bobbejaanland en ik doe graag fotografie.

Wat zijn voor jou de grootste voordelen van cohousing?
Het grootste voordeel is dat je samenleeft als een soort grote familie. Iedereen heeft zijn eigen plek, maar je bent toch verbonden.
Ik vind het fijn dat je samen dingen kan doen en dat je makkelijk contact hebt met je buren. Je komt altijd wel iemand tegen om even “dag” tegen te zeggen.

Wat vind je persoonlijk het mooiste aan die manier van wonen?
Voor mij is dat het contact met de mensen. Bijvoorbeeld als ik pannenkoeken bak en die ga delen, of als ik eens een klein concertje geef en mensen uitnodig om te komen luisteren.
Dat sociale aspect maakt het echt bijzonder.

Is er iets dat typisch is aan cohousing?
De klusdagen zijn daar een goed voorbeeld van. Dan werken we samen, maar vaak begint dat met een gezellig ontbijt.
Mensen nemen iets mee, en dan zitten we samen te praten. Dat maakt het heel aangenaam. Na het werk zijn er ook altijd koffiekoeken.

Zijn er dingen waar je aan moest wennen?
Ja, zeker. Bijvoorbeeld dat niet iedereen zich altijd aan afspraken houdt. Dat vond ik in het begin moeilijk.
Maar ik heb geleerd om dat meer los te laten en niet van alles een groot probleem te maken. Je leert echt om toleranter te zijn en samen te leven met verschillen.

Wat heb je geleerd door in cohousing te wonen?
Vooral relativeren. Vroeger zou ik sneller reageren op kleine dingen, zoals lawaai. Nu probeer ik eerst na te denken: is dit echt belangrijk?
Je kan niet alles controleren, en dat hoeft ook niet. Dat besef is wel gegroeid.

Zou je cohousing aanraden aan anderen?
Ja, zeker. Vooral voor mensen die niet alleen willen wonen. Je voelt je minder eenzaam en leert beter communiceren.
Het helpt ook om samen dingen te doen, zoals de tuin onderhouden. Het geeft echt een gevoel van gemeenschap.

Wat zijn je toekomstdromen?
Ik wil hier voorlopig blijven wonen, maar op lange termijn droom ik van een eigen huisje in de natuur.
Een plek waar ik rustig kan leven, misschien zelf groenten kan kweken. Dat doe ik nu al een beetje in de tuin van mijn mama, en dat geeft me veel voldoening. Ik droom ook van een vakantie naar Peru, Canada, Schotland en de Rocky Mountains.
Ik wil ook verder groeien in zelfstandigheid, bijvoorbeeld financieel. En wie weet verhuis ik ooit naar het buitenland. Maar dat zijn nog plannen voor later.